Translate

22 December 2008

आहे का काही उपाय....

नेहमीच तर वागवतेय.....
अलिप्तपणाच्या भावनांचे जोखड.....
उधाणून आलेल्या भावनाही माझ्या नाहीत...
असं वाटावं इतपत....
विस्तारलेली वरकड वेदनाच परत जमा होतेय...
हिरव्या डोहावर जम्लेल्या फेसासारखी....
वेदनाही अश्या बेतानं रक्तातून उधळतात ...
विस्फारलेल्या धमन्याही फुटत नाहीत....
माझं "सगळ्यांत" असूनही कशातच नसणं...
कधी-कधी अप्रूप वाटतं....अदम्य वेदनेचं लोण सांभाळताना....
आसपास काहीच नसलेल्या थंडगार काळ्या कातळावर पहूडल्यासारखं वाटत रहातं मग....

दरवाजे खिडक्या टक्क माझ्याकडे बघत असतात...
अन मी मात्र अजून आत आत.....!!
जगण्याच्या गाठोड्यातले काही क्षण....
शिल्लक आहेत बहुधा माझे....
त्याशिवाय सुटका नाही....
हिम्मतही नाही माझी ....
आत-खोल काय दडलंय ते बघण्याची....
भिती वाटते....मी "माझी" न राहण्याची....
मी जर माझीच नाही....तर कोणाची कोण???
आहे का काही उपाय....ह्या असलया...
कोरडेठक्कपणावर.....!!!




-----चैताली.

2 comments:

Innocent Warrior said...

काय हे? कुठे होतीस इतके दिवस? छान वाटले कॉमेंट वाचून....
मला वाटले भूमिगत झालिस की काय ?

छान लिहिले आहे.

धन्यवाद
अभी

Arvind Chaudhari said...

..sundar blog

...chhaan kavita