Translate

20 August 2009

पुन्हा एकदा हटकले मी....
दाराशी ओठंगून उभ्या स्वप्नाला...
जायला सांगितले त्याला...चमकत्या चांदण्यांचे दाखले देत...
आधीच आभाळाशी असलेलं नातं...सांभाळणं जड जातंय...
त्यात स्वप्नांची भर...!!
क्षितिजापार उघडणारी खिडकी..हल्ली उघडत नाही मी फारशी...
हळूच स्वप्न उतरतात त्यातून... मोरपिशी...
आभाळाची निळाई मग झिरपत रहाते मग...ढगा-ढगांनी...!!
पण खरं तर....विसरणं शक्यच नाही होत...
बेधूंद धुक्यामागचं वास्तव...
लख्खआरशी.....!!!


----चैताली

5 comments:

Innocent Warrior said...

kay sahi punragaman....pausaachehi ani tujhya kavitechehi....vah

Rahul Revale said...

hi chaitrali, read ur poems.i like it.keep more writing and loving a blue sky instead of any cruel reality of life. अजुनही निळ्या नभाचा ताजेपणा सरेना
माझ्या आकर्षणाचे नाविन्य ओसरेना
कायेवरी लकाके तारुण्य शाश्वताचे
स्पर्शात त्या सुखाची जाणीव सोसवेना

Binary Bandya said...

लेखन आवडले

आशा जोगळेकर said...

CHHAN

Pinall said...

mala kalpana avadali....