मी... जुळत नाही.....!!

कळते सारे....
वळते थोडे..
सुटत नाही...
अश्रूंचे कोडे....


रचते सारे....
तुटते काही....
कोसळताना....
आवाज नाही...


हासू ओठात...
रडत नाही...
डोळे तेवढे...
ईमानी नाही...


विझू म्हणता..
सुखाची आशा...
्चढत राही...
दु:खाची नशा....


उरते थोडी....
तुटत जाई...
गोळा करता....
जुळत नाही...

मी... जुळत नाही.....!!



----चैताली.

आहे का काही उपाय....

नेहमीच तर वागवतेय.....
अलिप्तपणाच्या भावनांचे जोखड.....
उधाणून आलेल्या भावनाही माझ्या नाहीत...
असं वाटावं इतपत....
विस्तारलेली वरकड वेदनाच परत जमा होतेय...
हिरव्या डोहावर जम्लेल्या फेसासारखी....
वेदनाही अश्या बेतानं रक्तातून उधळतात ...
विस्फारलेल्या धमन्याही फुटत नाहीत....
माझं "सगळ्यांत" असूनही कशातच नसणं...
कधी-कधी अप्रूप वाटतं....अदम्य वेदनेचं लोण सांभाळताना....
आसपास काहीच नसलेल्या थंडगार काळ्या कातळावर पहूडल्यासारखं वाटत रहातं मग....

दरवाजे खिडक्या टक्क माझ्याकडे बघत असतात...
अन मी मात्र अजून आत आत.....!!
जगण्याच्या गाठोड्यातले काही क्षण....
शिल्लक आहेत बहुधा माझे....
त्याशिवाय सुटका नाही....
हिम्मतही नाही माझी ....
आत-खोल काय दडलंय ते बघण्याची....
भिती वाटते....मी "माझी" न राहण्याची....
मी जर माझीच नाही....तर कोणाची कोण???
आहे का काही उपाय....ह्या असलया...
कोरडेठक्कपणावर.....!!!




-----चैताली.

"गाणारं झाड.....!!!"

तसा खिडकीतला गुलमोहोर नेहमीच बोलतो माझ्याशी.....
पण आज जरा जास्तच जवळिक साधत म्हणाला....
"काय गं.....काय शोधतेस....????"

"काही नाही रे.......तेच नेहमीचं....!!
त्याच्या माझ्यातले काही क्शण......
हे मात्र त्याला सांगू नकोस....."

तो त्याच्या इवल्या-इवल्या पानांनी डेरेदार हासला.....
तरीही मला जरा उदासच भासला......

म्हणाला.....
"तु काय नी मी काय....
गेलेल्या ऋतूतच अडकून पडतो.....
मला माझ्या झडलेल्या पानांचं वैषम्य.....
तर तूला ्गत्क्शणांचं....!!

जरा पुढे होवून बघूयात ना.....
फूलोरा फूलणार ....तूझ्या जीवनात...
अन मीही पूढच्या जन्मी असेल कदाचीत....
गाणारं झाड.....!!!"


----चैताली.

हास्याची का मखलाशी....

का उगा डोळे भरून येती....
हास्याची का मखलाशी....
उन्हावला जीव आता....
उभी सावलीत कशीबशी....!!

कोण गं हा खटाटोप सारा
जगणं दाखवण्याचा....
आंजारून गोंजारून...
पून्हा आभाळ सावरण्याचा....!!

ताटकळत ह्या राही उभ्या...
माझ्या ऐकून कहाण्या...
राती प्रहररेषेला....
सुस्कारती चित्तरचांदण्या....!!

नको मोहोर...नको बहर...
पानगळीच्या साथीला....
घालून ह्या येरझारा....
आज ऋतू सारा खंतावला...!!

कुठे कुठेच रमेना आज....
भ्रमावल्या खूळ्या आशा.....
गमतील कधी मला....
विद्ध पंखांच्या नि:संग भाषा.....!!

का उगा डोळे भरून येती....
हास्याची का मखलाशी....!!!


-----चैताली.

का .................!!!

घोंगावणारे वादळ आसरा शोधते..
का निर्बंध आभाळ कासरा शोधते??

खिडकीच माझी बंद....एकसंध....
का कोन नसलेली चौकट सांधते??

वाऱ्यात तु.....स्तब्ध ताऱ्यात तु..
का वाऱ्यावरले मी श्वास बांधते??

वेड्या गाण्यातले पाणी संथ...नितळ...
का तप्त थेंब तहानला प्राशते??

कस्तुरनयनी हरणांना जीवनाची तहान...
का जीवघेणी परत वहिवाट जोखते??

चाफ्याने करू नये सुगंधी गुर्मी...
का गळणाऱ्या पानांवर रंग हिरवा गोंदिते???

कधी येणार वळवाच्या पावसाला मातीचा मंत्र...
का उगा सुस्साट पाण्यात सूर मारते??

त्या कट्टरकाळ्या फत्तराला शेंदूर फासते...
का तूझ्या नसून असण्यावर मी जगते??



-----चैताली.

अस्सा हा चकवा...... कस्सा गं फसवा....
बाई... मी नाहीच भुलणार!

अस्सं हे जंजाळ......शब्दबंबाळ.....
अं....हं! मी नाहीच गुंतणार!

अश्शी ही रात........कस्सा गं घात......
नाही! मी नाहीच फुलणार!

अस्सा हा पाऊस........ कस्सा गं साहू?
च्चं! मी नाहीच भिजणार.....

अश्शी ही लाट........ कश्शी गं भरती......
....नाहीच सरणार!

अस्सा हा तकवा....... कस्सा गं गारवा.....
चल! नाही मोहरणार!

अस्सा गं बोलका.......... मनकवडा......
आत्ता कुठे जावू....... कश्शी गं लपणार!!!!



------- चैताली.

विचारांची जिवाश्म.....!!!

विचारांचे डोंगर पोखरून..... काही मिळालं नाही.....
कोण तु......कोण मी ......कोण कोणाला बांधील?
छे! अव्यक्ताची भिल्लं पोरं.....जीवाची काहिली..... पाडतात खिंडारं....
त्यातून पडते फक्त माती..... ती ही भुसभूशीत....!
हे विवेचन आहे की विवंचना...... की फक्त मानसिक संरचना.....
हा शोध कुणाचा.....तुझ्यातला माझा...की माझ्यातला तुझा?
खेळ्तोय आपण ब्लाईंड-गेम..... तीन पत्ता......
ही लपाछपी ....... की पाठशिवणी ...... पकडलं गेलो तरी....
राज्यं आपल्यावरंच...!!!
मग आटापिटा जिवाचा..... खटाटोप डाव जिंकण्याचा.....
मांडलेली गृहितकं पण फसतात.... मग दोन थेंब आसवं.....
बाकी सारं नगण्य......!!!
ही भुपाळी आहे की भैरवी...
सुरुवात आहे की...... न पेरताच........ रुजवात....
हा माझा हस्तक्षेप..... की तुझा वरदहस्त....?
धडपड...... चाचपड...... मिळते फक्त अधमर......!!
काही वर्षांनी सापडतील ......
तुझ्या-माझ्या विचारांची..... गुंतलेली जिवाश्म...... अजस्त्र!!!!
हे काय आहे अशारीर...... सदोदित......
डोकं जातंय भंजाळून ......
आणि मग परत शोधच होतोय सारखा..... अधोरेखित.....!!!!!


------ चैताली.