तोपर्यंत मी आलेच.....!!!

मला नेहमीच असं वाटतं....
माझ्या भोवतालचा अंधार....तूझ्या पायरवाने दूर सारशील....
तूझे सापेक्ष आक्षेप....माझ्यात उतरतील न उतरतील....
पण तूझं आरसपानी मन माझ्या जळावर डचमळत राहील.....
नुकतेच व्यालेले माझे शब्द....तूला भाबडलळा लावतील...
उन्हाचा चटका बसल्यागत तु हात असोशीने मागे घेशील...
पण तूला पुन्हा लगडतील.... माझी प्रकाशवलयं....!!
सारखं हटकू नकोस माझ्या पापण्यांच्या विभ्रमाला...
नाहीतर माझे हासू....उंबराची फूलं बनून तूझ्या स्वप्नी येतील....

माझ्या ओठांच्या (इमानी) कमानी...भुवयांची महिरप...
पापण्यांचे तोरण...विखरून ठेव....तूझ्या तप्त हस्तरेषांवर....
विघटन होणारा अंधार पुन:र्जिवित होण्याच्या आत....
सावल्यांवर लक्ष केंद्रित कर....
अन कवडश्यांवर नाचणारे रज:कण....पापण्यांवर गोळा कर.....
त्यांची सोनेरी आभा (आभास) कल्पोकल्पित कपोलांवर पखरत रहा....
अन हो मोकळा एकदाचा....
प्रकाशाच्या सावलीच्या ऋणातून....
तोपर्यंत मी आलेच.....
माझे झपूर्झा घालणारे....
अश्रू.....निचरून.....!!


-----चैताली.

आमचे ्गीत ऐका.....

http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=54588914

[please copy-pest this link in your explorer's address bar.]
आमचे ्गीत ऐका......" कवितांचा गाव" ह्या कम्म्युनिटीचे गीत......

अभिवाचन आणि काव्यलेखन: चैताली आहेर.
गीतलेखन: स्वामीजी,अनुराधा म्हापणकर,प्राजक्ता खाडीलकर,चैताली आहेर,अनिल भारतीयन आणि Dr.राहूल देशपांडे.
संगीत: रोहित नागभीडे.
संगीत संयोजन/तालवाद्ये: आमोद कुलकर्णी.
बासरी : संदीप कुलकर्णी. व्ह्याब्रोफ़ोन आणि कीबोर्ड : निखिल महामुनी
कलाकार : अनुराधा कुबेर, बाळासाहेब शिंदे, चैताली आहेर.
आभारी आहे.

एकटी मी....एकटी मी.....

एकट्या रातीनं...
चंद्राच्या साथीनं.....
चालत मी राहते...
माझी एकलीच वाट....
सांगते वाऱ्याला...
नभीच्या ताऱ्याला...
दे ना रे.....साथ....
एकटी मी...एकटी मी....॥१॥


इतक्या घाईनं...
धूक्याच्या साथीनं...
वेगळी मी वाहते....
हि असली आडवाट....
सांगते वाऱ्याला....
नभीच्या ताऱ्याला....
दे ना रे......साथ....
एकटी मी..... एकटी मी....॥२॥

कोवळ्या गाभ्यानं....
रानाच्या साथीनं...
घुमत मी राहते....
अवघड अस्सा घाट....
सांगते वाऱ्याला....
नभीच्या ताऱ्याला...
दे ना रे ......साथ....
एकटी मी....एकटी मी.....॥३॥



-----चैताली.

अमावस्येच्या अंधाऱ्या रातीची घुसमट..

अमावस्येच्या अंधाऱ्या रातीची घुसमट..
काल ऐकली मी...
काय नव्हते त्यात...
सळसळ..थरथर..घालमेल..
तडफडीला,फडफडीला आवाज नव्हता त्या...
फक्त होती गहिरी खोली..... गुदमरून अंधारलेली...
मला माहित होतं....असंच असतं...
अशा रातीशी जास्त बोलणं रास्त नसतं...
पण तिलाही वाटत असेल ल्यावंसं..... चांदणं...
दुखत असेल असं..दर पंधरवड्याला...वांझोटं येणं....!!
उगाच फिरत बसते...मग ती अत्रुप्त आत्म्यांबरोबर...
स्मशानात बसून गप्पा मारते.... थडग्यांशी..
वेळ सरत नाही म्हणून...
खापरं गोळा करते फुटक्या मडक्यांची...
रस्ते सुद्धा साथ देत नाहीत तीला...
पडून असतात निपचित...तिमिरांध...!!
धावत सुटते मग ती अथपासून..इतिपर्यंत...
दिसतात मला तिचे अश्रू.... कट्टरकाळे अंधारथेंब...
बरं होईल..सापडली तीला जर एखादी...चंद्रशलाका..
साथीला राहील मग प्रकाश...चिरका...
बधिरलेला का होईना...!!!



---चैताली.

अंधार-गुहा...........

अंधारवाटा जास्त पाजळू नये मशालींनी....
मग प्रकाशाच्या सावल्या भय दाखवतात े...
मरणाचे विषाणू पाळू नये....जगणाऱ्यांनी.....
मग आतले आवाज....वारतात......
शब्दांची प्रमेय मांडू नये भाषांनी.....
उगा मग संवेदना हरवतात.....
तिमिर-अस्त्र.... शुभ्र वस्त्र....
जपून ठेवावीत.....आत्मग्लानीपासून....
नाहीतर लपलेल्या अंधार-गुहा मनात विहारतात....


छिन्न-विछिन्न प्रश्न विचारू नये.....गरूडपंखांनी.....
उगाच मग आभाळाच्या पोकळ्या.....
चोची वासतात...........!!!


----चैताली.

बोल ना..बोल ना...!!!

व्याकूळले मन..
झाकोळले नैन..
बाभूळले चैन..
बोल ना....


वादळले घन..
वेल्हाळले क्षण..
धुंदावले..."पण’..
बोल ना....


खंतावले रान..
पिसाटले भान..
विरहले प्राण..
बोल ना....


आसावले ओठ..
प्यासावले घोट..
थरारते ज्योत..
बोल ना....

बोल ना..बोल ना...!!!

---चैताली.

...संवादिता...!

काय रे!!! ओळखलंस का???
तोल गेला आज विखुरली....
तीच रे मी धुंदवेडी......इच्छिता.....!


अशी काय हसतेस? वेगळीच दिसतेस..!
सुर हरवले....आज बावरी......
तीच रे मी भावगहिरी...खळाळिता....!


काय होतीस? कशी रया गेली!
वाया जाणं चांगलं रे...आज फक्त साचली...
तीच रे मी मानिनी......शब्दगर्विता....!


लिहितेस की नाही....दुसरं काय करशील??
स्पष्टीकरण देवू? हं... संदर्भच नाही....
तीच रे मी भाषामाधुरी..... नवनीता....!

अगं असा धीर सोडू नकोस..... चळू नकोस!
बरीच पुटं चढली..... आज झाकोळली...
तीच रे मी तेजस्विनी...संवादिता...!

नाही...नाही...अशी गळू नकोस...स्वत:पासून पळू नकोस..!!
गुंतलेल्या शब्दांत रुतली....रक्ताळली...
तीच रे मी हृदयभेदिनी....नभमल्लिका....!


बहुतेक....बहुतेक.... तीच मी ती.....



-----चैताली.