Truth from your eyes..
Always
 
Tells me the
Lies of your smiles..

...Chaitali.

ये जिंदगी

ये जिंदगी

अब मांगू तुझसे

निहायत सादगी

न कुछ तराशेंगे

न कुछ आजमायेंगे

अब तो सिखा दे हमे

के हर मोड पे

टूटना नाही लाजमी...

     

 .....चैताली.

.तिठा.

तुझ्या माझ्या
शहरांचे तिढे सोडवता सोडवता...
हात बधीर होतात आपले
आणि पाय स्थानबद्ध...

त्या शहरांच्या सावल्याही
आपल्या सावल्यांचा अविभाज्य भाग...
भंजाळलेल्या पेठा,आंदोलन,
भूक-खरेदी-विक्री ,भेसूर-बेसूरपणा
देऊळ-भोंगा,बागा-बांगा,रस्ते-झा डं,
प्लीज एवढा पत्ता सांगा ना...
सारं..सारं..त्यात..

कुठे पोहोचणार..?
डोळ्यांचे भोवरे होईपर्यंत
अंतरं मोजतो आपण...

डोक्यावर
अशी आपापली शहरं उचलून..
उभे असतो आपण
तिठ्यावर...

चौथा रस्ता शोधत...!!


......चैताली.

झाडांनो..

झाडांनो..
तुम्हीच करा
आता मुखत्यार मला...
घेऊन टाका हात नी पाय माझे...
तुमच्या फांद्या द्या हवं तर मला..

एकाच ठिकाणी उभी राहीन...
आणि वारं जगेन पानांमधून...
पक्ष्यांना डोळे देऊन...
आकाश पांघरून बसेन चेहऱ्यावर...
निजेन स्वत:च्या (उसन्या)बुंध्यावर डोकं टेकवून...

मात्र आठवणीनं
रात्रीतून
परत घ्या
सगळं काही तुमचं
आणि ढकलून द्या मला
तुमच्या टेकडीवरून...

कारण
सकाळी जाग आल्यावर
मी ते परत करेन
ह्याची शाश्वती नाही....
माणूस ना शेवटी मी...!   

...चैताली.

देखावे

अस्तित्वहीन पोकळ देखावे...
माणसंच्या माणसं ओढताहेत त्यांच्या मगरमिठीत..
सुटका करू पाहणारे अडकून पडलेत
त्या देखाव्यांच्या कडांमध्ये..
देहांचे घसघशीत घोस बनून...

काही भुलून मोहून
त्या देखाव्यांना सत्य समजू लागलेत...
अन थिजवू लागलेत रक्त..
ज्यासाठी त्यांना मेंदू भिजवावे लागतात...
यच्चयावत धर्मांच्या,जातींच्या,समूहांच्या पिंपात....

मग असे शेकडो,हजारो,लाखो मेंदू
झुलत राहतात,नाचत राहतात..
रक्ताऐवजी नशा वाहवत...शरीरात...

कातडी कापली तरी,रक्ताऐवजी
घोषणाच बाहेर पडतात मग...
अगदी ऊर्ध्व लागून....!!!

.....चैताली.

किती दिवस...

किती दिवस...
निरर्थक शब्दांची झूल चढवून...
आणावी मेंदूला झिंग...

किती दिवस उसनं जगण...
चेहऱ्यावर खेळवत..
कमावलेलं हसू...
फेकावं समोरच्यावर...

त्यापेक्षा...
अस्वस्थेतेचे इमले बांधून...
चढावं त्यावर...
so called अविचारी..
मशाली घेऊन...
पेटवून द्यावी सारी..
व्यावधानिक व्यवहार्यता...

अन मोकळं होत जावं...
ठिणगी –ठिणगीनं.... 


...चैताली.

.अस्वप्न.

तुझं कधी माझ्या
स्वप्नातही न येणं....
विस्कटून जातात..
जाणिवांचे कित्येक प्रस्तर...

अशी अस्वप्न घेऊन येतात

निर्वंश झोपेच्या राती...
ज्या जागत बसतात...
नाकर्त्या शक्यतांच्या...
पिलावळी सांभाळत...!

......चैताली.