"गाणारं झाड.....!!!"

तसा खिडकीतला गुलमोहोर नेहमीच बोलतो माझ्याशी.....
पण आज जरा जास्तच जवळिक साधत म्हणाला....
"काय गं.....काय शोधतेस....????"

"काही नाही रे.......तेच नेहमीचं....!!
त्याच्या माझ्यातले काही क्शण......
हे मात्र त्याला सांगू नकोस....."

तो त्याच्या इवल्या-इवल्या पानांनी डेरेदार हासला.....
तरीही मला जरा उदासच भासला......

म्हणाला.....
"तु काय नी मी काय....
गेलेल्या ऋतूतच अडकून पडतो.....
मला माझ्या झडलेल्या पानांचं वैषम्य.....
तर तूला ्गत्क्शणांचं....!!

जरा पुढे होवून बघूयात ना.....
फूलोरा फूलणार ....तूझ्या जीवनात...
अन मीही पूढच्या जन्मी असेल कदाचीत....
गाणारं झाड.....!!!"


----चैताली.

हास्याची का मखलाशी....

का उगा डोळे भरून येती....
हास्याची का मखलाशी....
उन्हावला जीव आता....
उभी सावलीत कशीबशी....!!

कोण गं हा खटाटोप सारा
जगणं दाखवण्याचा....
आंजारून गोंजारून...
पून्हा आभाळ सावरण्याचा....!!

ताटकळत ह्या राही उभ्या...
माझ्या ऐकून कहाण्या...
राती प्रहररेषेला....
सुस्कारती चित्तरचांदण्या....!!

नको मोहोर...नको बहर...
पानगळीच्या साथीला....
घालून ह्या येरझारा....
आज ऋतू सारा खंतावला...!!

कुठे कुठेच रमेना आज....
भ्रमावल्या खूळ्या आशा.....
गमतील कधी मला....
विद्ध पंखांच्या नि:संग भाषा.....!!

का उगा डोळे भरून येती....
हास्याची का मखलाशी....!!!


-----चैताली.

का .................!!!

घोंगावणारे वादळ आसरा शोधते..
का निर्बंध आभाळ कासरा शोधते??

खिडकीच माझी बंद....एकसंध....
का कोन नसलेली चौकट सांधते??

वाऱ्यात तु.....स्तब्ध ताऱ्यात तु..
का वाऱ्यावरले मी श्वास बांधते??

वेड्या गाण्यातले पाणी संथ...नितळ...
का तप्त थेंब तहानला प्राशते??

कस्तुरनयनी हरणांना जीवनाची तहान...
का जीवघेणी परत वहिवाट जोखते??

चाफ्याने करू नये सुगंधी गुर्मी...
का गळणाऱ्या पानांवर रंग हिरवा गोंदिते???

कधी येणार वळवाच्या पावसाला मातीचा मंत्र...
का उगा सुस्साट पाण्यात सूर मारते??

त्या कट्टरकाळ्या फत्तराला शेंदूर फासते...
का तूझ्या नसून असण्यावर मी जगते??



-----चैताली.

अस्सा हा चकवा...... कस्सा गं फसवा....
बाई... मी नाहीच भुलणार!

अस्सं हे जंजाळ......शब्दबंबाळ.....
अं....हं! मी नाहीच गुंतणार!

अश्शी ही रात........कस्सा गं घात......
नाही! मी नाहीच फुलणार!

अस्सा हा पाऊस........ कस्सा गं साहू?
च्चं! मी नाहीच भिजणार.....

अश्शी ही लाट........ कश्शी गं भरती......
....नाहीच सरणार!

अस्सा हा तकवा....... कस्सा गं गारवा.....
चल! नाही मोहरणार!

अस्सा गं बोलका.......... मनकवडा......
आत्ता कुठे जावू....... कश्शी गं लपणार!!!!



------- चैताली.

विचारांची जिवाश्म.....!!!

विचारांचे डोंगर पोखरून..... काही मिळालं नाही.....
कोण तु......कोण मी ......कोण कोणाला बांधील?
छे! अव्यक्ताची भिल्लं पोरं.....जीवाची काहिली..... पाडतात खिंडारं....
त्यातून पडते फक्त माती..... ती ही भुसभूशीत....!
हे विवेचन आहे की विवंचना...... की फक्त मानसिक संरचना.....
हा शोध कुणाचा.....तुझ्यातला माझा...की माझ्यातला तुझा?
खेळ्तोय आपण ब्लाईंड-गेम..... तीन पत्ता......
ही लपाछपी ....... की पाठशिवणी ...... पकडलं गेलो तरी....
राज्यं आपल्यावरंच...!!!
मग आटापिटा जिवाचा..... खटाटोप डाव जिंकण्याचा.....
मांडलेली गृहितकं पण फसतात.... मग दोन थेंब आसवं.....
बाकी सारं नगण्य......!!!
ही भुपाळी आहे की भैरवी...
सुरुवात आहे की...... न पेरताच........ रुजवात....
हा माझा हस्तक्षेप..... की तुझा वरदहस्त....?
धडपड...... चाचपड...... मिळते फक्त अधमर......!!
काही वर्षांनी सापडतील ......
तुझ्या-माझ्या विचारांची..... गुंतलेली जिवाश्म...... अजस्त्र!!!!
हे काय आहे अशारीर...... सदोदित......
डोकं जातंय भंजाळून ......
आणि मग परत शोधच होतोय सारखा..... अधोरेखित.....!!!!!


------ चैताली.

तोपर्यंत मी आलेच.....!!!

मला नेहमीच असं वाटतं....
माझ्या भोवतालचा अंधार....तूझ्या पायरवाने दूर सारशील....
तूझे सापेक्ष आक्षेप....माझ्यात उतरतील न उतरतील....
पण तूझं आरसपानी मन माझ्या जळावर डचमळत राहील.....
नुकतेच व्यालेले माझे शब्द....तूला भाबडलळा लावतील...
उन्हाचा चटका बसल्यागत तु हात असोशीने मागे घेशील...
पण तूला पुन्हा लगडतील.... माझी प्रकाशवलयं....!!
सारखं हटकू नकोस माझ्या पापण्यांच्या विभ्रमाला...
नाहीतर माझे हासू....उंबराची फूलं बनून तूझ्या स्वप्नी येतील....

माझ्या ओठांच्या (इमानी) कमानी...भुवयांची महिरप...
पापण्यांचे तोरण...विखरून ठेव....तूझ्या तप्त हस्तरेषांवर....
विघटन होणारा अंधार पुन:र्जिवित होण्याच्या आत....
सावल्यांवर लक्ष केंद्रित कर....
अन कवडश्यांवर नाचणारे रज:कण....पापण्यांवर गोळा कर.....
त्यांची सोनेरी आभा (आभास) कल्पोकल्पित कपोलांवर पखरत रहा....
अन हो मोकळा एकदाचा....
प्रकाशाच्या सावलीच्या ऋणातून....
तोपर्यंत मी आलेच.....
माझे झपूर्झा घालणारे....
अश्रू.....निचरून.....!!


-----चैताली.

आमचे ्गीत ऐका.....

http://www.orkut.co.in/Main#Community.aspx?cmm=54588914

[please copy-pest this link in your explorer's address bar.]
आमचे ्गीत ऐका......" कवितांचा गाव" ह्या कम्म्युनिटीचे गीत......

अभिवाचन आणि काव्यलेखन: चैताली आहेर.
गीतलेखन: स्वामीजी,अनुराधा म्हापणकर,प्राजक्ता खाडीलकर,चैताली आहेर,अनिल भारतीयन आणि Dr.राहूल देशपांडे.
संगीत: रोहित नागभीडे.
संगीत संयोजन/तालवाद्ये: आमोद कुलकर्णी.
बासरी : संदीप कुलकर्णी. व्ह्याब्रोफ़ोन आणि कीबोर्ड : निखिल महामुनी
कलाकार : अनुराधा कुबेर, बाळासाहेब शिंदे, चैताली आहेर.
आभारी आहे.